به که بگويم؟ اين همه تبعيض به که بگويم؟

آن را که در قلّه هاي شادي است و اين را که در درّه هاي غم رهاست. آن را که با دارائي اش مي تواند به کره ماه هم سفر کند و اين را که با نگاه التماس گونه، چشم به کمک ديگران دوخته؛ آن را که در محبّت غوطه ور و اين را که در حسرت يک لبخند.

به که بگويم؟ کدامين درد را بگويم؟ صداي من فرياد بي صدايي است که شنيده نمي شود.

 آن را که با هزاران خلاف نزد مردم بي گناه جلوه مي کند و اين را که به گناه نکرده، متهّم.

پس کجاست آن منجي عالم؟!

يا مهدي! يا مهدي! يا مهدي!

ادرکني، عجّل علي ظهوره

بيا که دلها بي تاب و منتظرند

بيا که بي تو بهار هم رو به خزان است

نوشته هاي ديگران ()

برگ از درخت خسته شده، پاييز بهانس

جان از بدن خسته شده، مردن بهانس

نوشته هاي ديگران ()

سلام سلام سلام

نمي گم سلامي به گرمي خورشيد، مي گم سلامي به مهربوني مادر

نمي گم سلامي به بلنداي آسمان، مي گم سلامي به استواري کوه

دوستان عزيزتر از جانم، من تازه متولد شدم، نياز به ياري شماها دارم تا که بتونم روي پاهاي خودم بايستم.

نمي خوام بگم که هميشه بهارهستم، نه؛ اما دارم تلاش مي کنم که بشم و بتونم زندگيم رو با کمک شما شيرين و شيرين تر کنم.

مي دونيد به نظر من هميشه مشکلات هستند و پاياني ندارند، مهم اينه که بتونيم باهاشون مقابله کنيم و تصميم درست بگيرم.

و اما يه حرف قشنگ:

عاشق کسي شو که قلب بزرگي داشته باشه،

تا اگه خواستي تو قلبش جا بشي، مجبور نشي خودت رو کوچيک کني.

ايام به کام

نوشته هاي ديگران ()

روزي که گذشته است از او ياد مکن

فردا که نيامدست فرياد مکن

بر نامده و گذشته بنياد مکن

حالي خوش باش و عمر بر باد مکن

خيام

نوشته هاي ديگران ()

مي توان در هر بهاري جان گرفت

در ميان برگ گل سامان گرفت

خوشحالم که بهار خانه ام در بهار طبيعت جان گرفت.

من هم متولد شدم...

نوشته هاي ديگران ()